Pewien młody człowiek porzucił dom swoich rodziców, obrażając ich. Jego życie potoczyło się w niepożądanym kierunku i wkrótce młodzieniec trafił do więzienia. Gdy zbliżał się termin wyjścia na wolność, chłopak postanowił wrócić do domu, przeprosić rodziców i zacząć wszystko od nowa.Bał się jednak powrotu, zdając sobie sprawę, jak dużo zła udało mu się już wyrządzić swoim bliskim. Napisał więc list, w którym prosił o wybaczenie. Poprosił rodziców, by wywiesili w oknie jego pokoju białą chusteczkę, jeśli są w stanie mu przebaczyć. Gdyby zaś tej chusteczki nie było, chłopak gotów był zostawić rodziców w spokoju. Zrozumie, jeśli już na niego nie czekają.W dniu odzyskania wolności, syn przyjechał do rodzinnego miasteczka. Serce kołatało mu w piersi, gdy zbliżał się do swojego domu. Zatrzymał się na chwilę za rogiem, w obawie, co zobaczy, gdy dotrze do celu.Zamknął oczy i zrobił ostatni krok. Stał tak jakiś czas, a potem odważył się spojrzeć na dom. Nie, nie ujrzał domu z czerwonej cegły. Zobaczył dom, który był cały w bieli. Białe chusty, chusteczki, prześcieradła, obrusy, narzuty – wisiały wszędzie: na domu, na płocie, na krzewach w ogrodzie. Rodzice tak bardzo bali się, że syn nie zauważy małej białej chusteczki…

Do telefonicznej budki weszła miłość.

Włożyła kartę, numer wykręciła.

Ot tak sobie, z miłości

Do serca zadzwoniła

Sygnał długi, lecz nikt nie odbiera

Cóż, na siłę nie da się połączyć

Bo serce niekiedy jak telefon bywa

Czasem jest zajęte A czasem nie łączy...

Jeśli chcesz w życiu stać się kimś, jeśli chcesz coś osiągnąć, jeśli chcesz wygrać, to słuchaj zawsze głosu serca, a jeśli ono milczy to zamknij oczy i pomyśl o swoich rodzicach a wtedy pokonasz wszystkie przeszkody, wszelkie trudności zniknął a zwycięstwo będzie Twoje, tylko Twoje.

Było sobie kiedyś drzewo, w pięknym ogrodzie, a wraz z nim jabłonie, pomarańcze, śliwy i piękne krzewy róży, wszystkie bardzo szczęśliwe i zadowolone. Wszyscy w ogrodzie byli radośni, za wyjątkiem tego jednego drzewa, które pozostawało głęboko smutne. Miało jeden problem: nie wiedziało, kim jest. Jabłoń mówiła mu: „Musisz się bardziej skoncentrować, jeśli spróbujesz, wydasz smaczne jabłka, to bardzo łatwe”. Krzew róży mówił: „Nie słuchaj jej. Łatwiej jest wydać róże, i są ładniejsze”. Biedne drzewo, zdesperowane, próbowało wszystkiego, co mu radzili, ale nie udawało mu się być jak inni i powoli zaczynał się poddawać. Pewnego dnia przybyła do ogrodu sowa, najmądrzejszy z ptaków, i widząc biedne drzewo, zahuczała: „Nie martw się, twój problem nie jest aż tak poważny, to problem wszystkich bytów na ziemi. Nie staraj się być tym, czym są inni. Bądź sobą samym, poznaj siebie samego i aby tak było, słuchaj swojego głosu wewnętrznego”. A powiedziawszy to, sowa znikła. Mojego głosu wewnętrznego? Być sobą samym? Poznać siebie? – biedne drzewo stawiało sobie pytania. Nagle zrozumiało. I zamykając oczy i uszy, otworzyło serce i wreszcie usłyszało głos mówiący: „Nigdy nie wydasz jabłek, bo nie jesteś jabłonią, ani nie zakwitniesz co wiosny, bo nie jesteś krzewem róży. Jesteś dębem i twoim przeznaczeniem jest rosnąć coraz większym i bardziej dostojnym, dawać schronienie ptakom, cień podróżnym, piękno krajobrazowi. Masz zadanie, misję, więc spełnij ją. A drzewo poczuło się silne i pewne siebie, więc zdecydowało się zostać tym, do czego było przeznaczone. Szybko stało się podziwiane i szanowane przez wszystkich. I dopiero wtedy ogród stał się całkowicie szczęśliwy.


1. Żyj tak, żeby twoje dzieci, gdy będą myśleć o uczciwości, trosce o innych i prawdomówności, kojarzyły to zawsze z Tobą. 
2. Przyznawaj się do błędów.
3. Bądź odważny. A jeżeli nie jesteś, udawaj, że jesteś. Nikt nie zauważy różnicy.
4. Przytulaj dzieci po tym, kiedy je ukarzesz.
5. Kiedy ktoś proponuje ci pracę, nawet, jeżeli nie jesteś nią zainteresowany, porozmawiaj? Nigdy nie mów „nie”, dopóki nie wysłuchasz propozycji osobiście.
6. Pamiętaj, że w interesach i w stosunkach rodzinnych najważniejszą rzeczą jest zaufanie.
7. Nigdy nie inwestuj na giełdzie więcej, niż możesz stracić bez większego uszczerbku.
8. Wybierz towarzyszkę życia z rozmysłem. Od tej jednej decyzji będzie zależeć dziewięćdziesiąt procent twojego szczęścia lub nieszczęścia.
9. Niech się stanie twoim przyzwyczajeniem oddawanie przysług ludziom, którzy się nigdy o tym nie dowiedzą.
10. Zawsze miej przed oczami coś pięknego, nawet jeżeli to będzie stokrotka w szklance.
11. Powtarzaj często swoim dzieciom, że są wspaniałe i że masz do nich zaufanie.
12. Uśmiechaj się jak najczęściej. To nic nie kosztuje i jest bezcenne.
13. Naucz się słuchać, okazja czasami puka bardzo cicho.
14. Przedstaw się dyrektorowi banku, w którym prowadzisz interesy. To ważne, żeby znał cię osobiście.
15. Nigdy nie pozbawiaj nikogo nadziei, może to wszystko, co mu zostało.
16. Zrób godzinną przerwę, zanim odpowiesz na prowokację. Jeżeli to coś naprawdę ważnego, zaczekaj z tym do rana.
17. Unikaj ludzi, którym się nic nie podoba.
18. Nigdy nie rezygnuj z tego, co naprawdę chcesz osiągnąć. Człowiek z wielkimi ambicjami jest silniejszy od tego, który jest tylko realistą.
19. Zostań najlepszym przyjacielem swojej żony.
20. Oceniaj ludzi na podstawie ich serca, nie konta bankowego. 
21. Nigdy nie zapominaj, że największą emocjonalną potrzebą człowieka jest potrzeba akceptacji. 
22. W pracy dawaj z siebie wszystko. Jest to jedna z najlepszych inwestycji, jaką możesz zrobić. 
23. Nastaw się na ciągłą pracę nad sobą. 24. Nie pozwól, żeby telefon przerywał ci w ważnych momentach. Ma służyć tobie, a nie tym, co dzwonią. 
25. Nie trać czasu na kontemplowanie popełnionych błędów. Ucz się na nich i idź dalej. 
26. Bądź gotów przegrać bitwę, żeby wygrać wojnę. Nigdy nie rozcinaj tego, co możesz rozwiązać. 
27. Nie pal za sobą mostów. Zdziwisz się, ile razy będziesz musiał przekraczać tą samą rzekę. 
28. Pamiętaj, że udane małżeństwo zależy od dwóch rzeczy: od znalezienia właściwej osoby i od bycia właściwą osobą. 
29. Traktuj kłopoty jako okazje do samodoskonalenia i rozwoju. 
30. Oceniaj swój sukces na podstawie tego, czy cieszysz się zdrowiem, spokojem i miłością. 
31. Nigdy nie lekceważ potęgi miłości. 
32. Pamiętaj, że zwycięzcy robią to, czego przegrywającym nie chce się robić. 
33. Niech twoje życie będzie wykrzyknikiem, nie znakiem zapytania.
34. Nigdy nie przegap okazji, żeby powiedzieć komuś, że go kochasz.
35. Pamiętaj, że niczego nie osiąga się w pojedynkę. Mniej wdzięczne serce i szybko dziękuj tym, którzy ci pomogli. 
36. Wiedz, że szczęście nie polega na majątku, władzy ani prestiżu, ale na stosunkach z ludźmi, których kochasz i szanujesz. 
37. Dąż do ulepszania, nie do mnożenia rzeczy. 
38. Nigdy nie lekceważ potęgi dobrego słowa lub uczynku.
39. Nie trać czasu ani słów na darmo, bo nigdy już ich nie odzyskasz.
40. Uważaj na wielkie kłopoty, kryją się za mini wielkie szanse. 
41. Żeń się tylko z miłości.

Zaw­sze będę cze­kać, aby przyjść ci z po­mocą, jeśli tyl­ko te­go będziesz pot­rze­bować. Wymów mo­je imię, a ja podążę za twoim głosem. Ser­cem nie odejdę da­lej niż two­je myśli, a mo­ja niewidzial­na dłoń, zaw­sze będzie cię za rękę trzy­mać. Nie opuszczę cię, ani nie porzucę.Mo­ja dusza przybędzie na­wet z in­ne­go życia, by cię zo­baczyć, by móc uj­rzeć cię taką, jaką jes­teś. Taką, jaką będę cię pa­miętać w moich snach… Choćby nas­tała ciem­ność i za­waliły się fun­da­men­ty całego świata, ja zaw­sze cię od­najdę. To jest mo­ja obiet­ni­ca, którą mogę ci dać.

Mężczyzna postanowił się ożenić. Ale pragnął jedynie kobiety doskonałej. Najpierw znalazł piękną kobietę, wyjątkowo zresztą piękną, ale z czasem odkrył, że brakuje jej duchowości. Następnie spotkał kobietę wybitnie uduchowioną, ale niezbyt piękną. I wreszcie – JEST!!! Znalazł!!! Idealna kobieta – uduchowiona, zgrabna, piękna, czarująca, mądra. Jednym słowem – idealna. Niestety, nic z tego nie wyszło, ponieważ ta kobieta szukała idealnego mężczyzny.

Dorośli są zakochani w cyfrach. Jeżeli opowiadacie im o nowym przyjacielu, nigdy nie spytają o rzeczy najważniejsze. Nigdy nie usłyszycie:, "Jaki jest dźwięk jego głosu? W co lubi się bawić? Czy zbiera motyle?"Oni spytają was: "Ile ma lat? Ilu ma braci? Ile waży? Ile zarabia jego ojciec?" Wówczas dopiero sądzą, że coś wiedzą o waszym przyjacielu. Jeżeli mówicie dorosłym: "Widziałem piękny dom z czerwonej cegły, z geranium w oknach i gołębiami na dachu" – nie potrafią sobie wyobrazić tego domu. Trzeba im powiedzieć: "Widziałem dom za sto tysięcy złotych". Wtedy krzykną: "Jaki to piękny dom!

W sumie każdy z nas jest inny, ale każdy z nas potrzebuje tego samego. Potrzebuje być kochany, szanowany, akceptowany, a przede wszystkim szczęśliwy. Ale nie bądźmy egoistami. Pomyślmy, że przecież tak niewiele trzeba żeby uszczęśliwić drugą osobę, nieraz wystarczy zwykły gest, słowo, uśmiech. Uszczęśliwiając innych, pomagamy również sobie.

Kiedyś nauczysz się dostrzegać subtelną różnicę między trzymaniem się za ręce a połączeniem dusz...I dowiesz się, że miłość to nie tylko pożądanie...A przebywanie w czyimś towarzystwie nie oznacza bezpieczeństwa...I zaczniesz zdawać sobie sprawę, że pocałunki nie są przypieczętowywaniem umowy na całe życie, a prezenty nie są obietnicami...A potem zaczniesz akceptować swoje porażki i znosić je z podniesioną głową, otwartymi oczami i wdziękiem osoby dorosłej, a nie z żalem i gniewem dziecka...I nauczysz się kroczyć drogami własnej codzienności,ponieważ jutro jest zbyt niepewne, by coś na nim budować...Po pewnym czasie przekonasz się, że nawet rozkoszne ciepło słońca parzy skore,gdy zbyt długo go zażywasz...Zasadź więc własny ogród i przystrój swą duszę, zamiast czekać aż ktoś przyniesie Ci kwiaty..."I przekonaj się,że naprawdę potrafisz wiele znieść...że naprawdę jesteś silny....I że masz swoją wartość...

Veronica A. Shoffstall